od kiedy ropą goją się rany 

od kiedy na polany zielone wyszły barany 

motyle trotylem pachną jak nigdy 

od kiedy niebiosa na czubku nosa mamy 



czy nie czujesz że 

jakoś tak 

do siebie bliżej nam 



od kiedy rosa zaiskrzyła prochem 

od kiedy ziemia zalotnie błyszczy błotem 

od kiedy wsie obrzeżone miną 

od kiedy wiemy że te dni prędko nie przepłyną 



czy nie czujesz… 



od kiedy wiosna strzeliła nam wojną 

od kiedy bombami pulchnieją stragany 

od kiedy ślina nasza smakuje ołowiem 

od kiedy ropą goja się rany 



czy nie czujesz…



Znowu wracasz do domu styrana 

Znowu cię widzę na kolanach 

Znów nie pytam gdzieś była 

Skąd żeś wróciła 



Tępo patrzysz po ścianach 

Tępo patrzysz po ścianach 

A ja znikąd sie więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 



Znowu budzisz się rano styrana 

Znowu cię widzę na kolanach 

Znów nie pytam co sie śniło 

Co tam słychać 



Tępo patrzysz po ścianach 

Tępo patrzysz po ścianach 

A ja znikąd się więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Z zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 

Możesz milczeć sobie 



Znikąd sie więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 



Nic mi więcej nie powie 

Niż wzruszone ramię 

I dłonie 

Przestępujące ciało z nogi na nogę 

Możesz milczeć sobie 

Możesz milczeć sobie 

I tak wiemy oboje