Ostatni raz widziałem Cię 

Zaraz przypomnę sobie gdzie

To było chyba na mieście

Chwaliłaś się biletem do Szwecji 

To że stałem z boku już nie liczyło się

 

A miało być tak pięknie 

Miało nie wiać w oczy nam 

I ociekać szczęściem 

Miało być "sto lat! sto lat!"



Ostatni raz pisałem że 

Pamiętam była jeszcze zima 

Że tylko to, no wiesz, liczy się

Że zaufanie to taka czarna świnia 

W dzień jest, w nocy nie ma

      

A miało być tak pięknie 

miało nie wiać w oczy nam

i ociekać szczęściem

miało być "sto lat! sto lat!"

      

A miało być tak pięknie 

miało nie wiać w oczy nam

i ociekać szczęściem

miało być "sto lat! sto lat!".

Miało być tak pięknie 

miał się nam nie kurczyć świat

ale przede wszystkim 

miało być "sto lat! sto lat!"


Nie interesuj się, nie pytaj się o nic,

Nie zgubimy się!

Nie zbłądzimy, przecież nie ma tu nic

Co by mogło rządzić nami, co by mogło zakazać nam żyć.



I jedno co, musi do nas dojść, 

Co musimy pojąć to to...

Że to nie my,

a to nie my,

to nie my, a oni muszą stąd wyjść.



Oto... czego brak nam obojgu to świat,

w którym nieważne są słowa



Nie interesuj się, nie pytaj się o nic,

Nie zgubimy się!

Nie zbłądzimy, przecież nie ma tu nic

Co by mogło rządzić nami, co by mogło nakazać nam zgnić.



I jedno co, musi do nas dojść, 

Co musimy pojąć to to...

Że to nie my,

a to nie my,

to nie my, a oni muszą stąd wyjść



Oto... czego brak nam obojgu to świat,

w którym nieważne są słowa.



Bo to czego brak nam obojgu to świat, który biegnie od nowa 

i to najpiękniejsze w tym że my nie mamy czego żałować.