znasz to z opowieści mych 

te stare bramy w które nie włazi nikt 

miejsca na których świat zdaje się oszczędzać 

te same zbrodni motywy trochę różne narzędzia 



tu strach bokiem przemyka 

miedzy chwilą a chwilą 

ciszy usta zatyka 



znasz to z gazet i z tv 

te same twarze których nie trawi nic 

postacie których nie sposób nie spamiętać 

aż swędzi ręka to samo od lat tu pałęta się 



wstyd tu twarz swą zakrywa 

czerwoną jak wino 

między kolana łeb wpycha 



znasz to z mądrych starych ksiąg 

pieprzona duma w sumie nie wiadomo skąd 

kochanie raz jeszcze przemyśl to 

zostajemy przeczekamy czy uciekamy stąd 



tu strach bokiem przemyka 

miedzy chwilą a chwilą 

ciszy usta zatyka 

tu wstyd twarz swą zakrywa 

czerwoną jak wino 

między kolana łeb wpycha 

to miejsce na mapie 

tu gdzie kończy się papier 

gdzie farba się zmywa 



Polska się nazywa 



Powoli przyzwyczajam się

Do swej nieobecności

Powoli przyzwyczajam się

Do swej bezradności i tak

Czasem sobie myślę że 

Lepiej byłoby gdyby nie było mnie 

A może nie 

A może właśnie mylę się 

I tak sobie myślę że 

Wszystko czego pragnę czego chce

Spala się

Zanim wyciągnę po to ręce 

Spala się

I tylko jedno tylko proszę cie



      Odpocznijmy

      Połóżmy się

      Zapomnijmy



Powoli przyzwyczajam się

Do swej nieobecności

Powoli przyzwyczajam się

Do swej obojętności i tak

Czasem sobie myślę że 

Lepiej byłoby gdyby nie było cię

A może nie 

A może właśnie mylę się 

I tak sobie myślę że 

Wszystko czego pragniesz czego chcesz

Spala się

Zanim wyciągniesz po to ręce 

Spala się

To tylko jedno tylko proszę cię



      Odpocznijmy

      Połóżmy się

      Zapomnijmy