znasz to z opowieści mych 

te stare bramy w które nie włazi nikt 

miejsca na których świat zdaje się oszczędzać 

te same zbrodni motywy trochę różne narzędzia 



tu strach bokiem przemyka 

miedzy chwilą a chwilą 

ciszy usta zatyka 



znasz to z gazet i z tv 

te same twarze których nie trawi nic 

postacie których nie sposób nie spamiętać 

aż swędzi ręka to samo od lat tu pałęta się 



wstyd tu twarz swą zakrywa 

czerwoną jak wino 

między kolana łeb wpycha 



znasz to z mądrych starych ksiąg 

pieprzona duma w sumie nie wiadomo skąd 

kochanie raz jeszcze przemyśl to 

zostajemy przeczekamy czy uciekamy stąd 



tu strach bokiem przemyka 

miedzy chwilą a chwilą 

ciszy usta zatyka 

tu wstyd twarz swą zakrywa 

czerwoną jak wino 

między kolana łeb wpycha 

to miejsce na mapie 

tu gdzie kończy się papier 

gdzie farba się zmywa 



Polska się nazywa 



próbuję otworzyć oczy huk rozlepianych powiek wiruje mi w głowie 

powietrze jakieś takie cięższe chłepcę je chłepcę powoli na zewnątrz i do środka 

chyba już pójdę tyłek przymarzł mi do schodka 

pierwsza myśl - o matko boska druga myśl - o ja idiotka 



i znowu zamieszanie na chacie 

i znowu zarzygane żółcią szmaty 

znowu tępa próba żyletki 

znowu wpierdol od taty 



już czwarta rano jak ten czas dziwnie leci 

jeszcze się ziemia trochę przekręci i znowu zaświeci słońce 

o jak mi niedobrze ciągle w głowie słyszę głosy 

rozczochrane myśli odklejone paznokcie połamane włosy 

chyba już pójdę a wcale mi się nie chce 

burdel w mej głowie jak w damskiej torebce 



i znowu…