Zabierz mnie na drugą stronę... 

Zabierz mnie gdzie wszystko ma swój sens... 

Gdzie wszystko ułożone... jak policyjny pies. 



To koniec... Zabiliśmy w sobie wszystko. 

To koniec... Mogliśmy więcej, przykro. 



Pchnij mnie kuchennym nożem, wypuść na mnie swoje lwy, ja nie chcę więcej biec w ogonie, wolę z przodu tak jak Ty... 



To koniec... Zabiliśmy w sobie wszystko. 

To koniec... Mogliśmy więcej, przykro. 

... 

To koniec... Zabiliśmy w sobie wszystko. 

To koniec... Mogliśmy więcej, przykro. 



Wszyscy razem w jedną stronę... 

Wszyscy razem niema czego się bać, śpiewajmy tonem wyzwolonym: sia laj laj laj laj la. 



To koniec... Zabiliśmy w sobie wszystko. 

To koniec... Mogliśmy więcej, przykro.


i nie chodzi mi o wojnę 

nie to że bucha ogień a ty spisz spokojnie 

nie to że nie rusza cię deszcz gumowych kul 

ni spacer drogą pośród minowych pól 



ale kiedy mówisz do mnie słońce 

traktuję to co nieco opacznie 

ty jesteś jednym a ja drugim końcem 

daleko nam do siebie strasznie... 



i nie chodzi mi o spokój 

nie to że trzeszczą ci brwi kiedy wszystko wokół śpi 

nie to że twe myśli daleko od mych rąk 

jak iskra nieboża pośród zakurzonych ksiąg 



kiedy mówisz do mnie słońce...