i nie chodzi mi o wojnę 

nie to że bucha ogień a ty spisz spokojnie 

nie to że nie rusza cię deszcz gumowych kul 

ni spacer drogą pośród minowych pól 



ale kiedy mówisz do mnie słońce 

traktuję to co nieco opacznie 

ty jesteś jednym a ja drugim końcem 

daleko nam do siebie strasznie... 



i nie chodzi mi o spokój 

nie to że trzeszczą ci brwi kiedy wszystko wokół śpi 

nie to że twe myśli daleko od mych rąk 

jak iskra nieboża pośród zakurzonych ksiąg 



kiedy mówisz do mnie słońce...


Gdzie bywała najczęściej w jakie chodziła miejsca

Czarny płaszcz nudna twarz chłopięca

Złośliwi mówili na nią piękna



Czarne myśli miewała od samego poczęcia

Łaziła kanałami nie szukała szczęścia

Złośliwi mówili na nią naiwna



Jednym okiem przyglądała się 

Jakie to wszystko brudne i złe

Tak jak i inni miała nadzieję

Że kiedyś wszystko

Poukłada się 



Ilu chłopców już miała i czy była do wzięcia

Ilu kochała i trzymała w objęciach

Złośliwi mówili na nią niewinna



Włosy na głowie rzadsze niż na rękach

Dziury sumienia wypalone w spodenkach

Złośliwi mówili na nią piękna



Jednym okiem przyglądała się...



Teraz cieszy się

Ze wszystko czego miała mniej nie jest potrzebne jej

Teraz cieszy się

Że wszystko czego bała się daleko od niej jest

Śpij spokojnie Piękna