Reszka, znów wypadła reszka 

A ja tak liczyłem na orzełka 

Czy to nieprzygoda jednak wielka, losu szulerka? 

Czy tak już będzie do zachodu słońca? 



Tylko nie mów mi że chcieć to móc 

Tylko nie mów mi że chcieć to móc 

Bo ja chciałbym by te wszystkie panie z reklam 

Kiedyś przyszły do mnie gdy będę sam 



Mówisz mi że kiedy pada deszcz 

Liście na drzewach rosną 

Toż to bzdur stek! 

Ja nie słyszałem gorszych odkąd zostałem sosną 



Tylko nie mów mi że chcieć to móc 

Tylko nie mów mi że chcieć to móc 

Bo ja chciałbym by te wszystkie panie z reklam 

Kiedyś przyszły do mnie gdy będę sam 



Sąsiedzi pozasłaniają okna i odsuną się od ścian 



Tylko nie mów mi że chcieć to móc 

Tylko nie mów mi że chcieć to móc 

Bo ja chciałbym by te wszystkie panie z reklam 

Kiedyś przyszły do mnie gdy będę sam 



Sąsiedzi pozasłaniają okna no i odsuną się od ścian 



Bo ja chciałbym móc nie musieć wierzyć 

Że kiedyś to dostanę co mi się należy...


Są takie chwile jak sztylety rozrywają duszę w kilka sekund... 

o nie... 



Obrazy w mojej głowie, 

nigdy o nich Ci nie powiem!!! 

To co, to co w potłuczonym szkle... 

Źle! 

Nie wiem ile jeszcze.. 



Kto traci oddech i jest bliżej... 

Serce wiąże supły na tętnicach... 

o tak... 



I wtedy znowu czuję, 

jakbym miał za ciasną skórę, 

patrzę w górę i nie widzę nieba!!! 



Czekam na dzień w którym to co mam rozwali się, nie w blasku gwiazd, 

nie w blasku świec, 

tylko śmiech! 

Jakikolwiek gest-dobry czy zły 

nie warty jest naprawdę nic, naprawdę nic, właśnie tu... 



Ile to już dni jesteś jak kwiat, 

który urósł mi, a z którego świat na mych oczach zrywa płatki... 

Patrząc na Ciebie widzę różę, 

z której ciągle ktoś obrywa płatki, 

o nie... 



To wtedy dziwię się, 

dlaczego nadal chcę zobaczyć jeszcze jeden zachód słońca!!! 



Czekam na dzień w którym to co mam rozwali się, nie w blasku gwiazd, 

nie w blasku świec, 

tylko śmiech! 

Jakikolwiek gest-dobry czy zły 

nie warty jest naprawdę nic, naprawdę nic, właśnie tu... 



Ile to już dni jesteś jak kwiat, 

który urósł mi, a z którego świat na mych oczach zrywa płatki...