Są takie chwile jak sztylety rozrywają duszę w kilka sekund... 

o nie... 



Obrazy w mojej głowie, 

nigdy o nich Ci nie powiem!!! 

To co, to co w potłuczonym szkle... 

Źle! 

Nie wiem ile jeszcze.. 



Kto traci oddech i jest bliżej... 

Serce wiąże supły na tętnicach... 

o tak... 



I wtedy znowu czuję, 

jakbym miał za ciasną skórę, 

patrzę w górę i nie widzę nieba!!! 



Czekam na dzień w którym to co mam rozwali się, nie w blasku gwiazd, 

nie w blasku świec, 

tylko śmiech! 

Jakikolwiek gest-dobry czy zły 

nie warty jest naprawdę nic, naprawdę nic, właśnie tu... 



Ile to już dni jesteś jak kwiat, 

który urósł mi, a z którego świat na mych oczach zrywa płatki... 

Patrząc na Ciebie widzę różę, 

z której ciągle ktoś obrywa płatki, 

o nie... 



To wtedy dziwię się, 

dlaczego nadal chcę zobaczyć jeszcze jeden zachód słońca!!! 



Czekam na dzień w którym to co mam rozwali się, nie w blasku gwiazd, 

nie w blasku świec, 

tylko śmiech! 

Jakikolwiek gest-dobry czy zły 

nie warty jest naprawdę nic, naprawdę nic, właśnie tu... 



Ile to już dni jesteś jak kwiat, 

który urósł mi, a z którego świat na mych oczach zrywa płatki... 



Ostatni raz widziałem Cię 

Zaraz przypomnę sobie gdzie

To było chyba na mieście

Chwaliłaś się biletem do Szwecji 

To że stałem z boku już nie liczyło się

 

A miało być tak pięknie 

Miało nie wiać w oczy nam 

I ociekać szczęściem 

Miało być "sto lat! sto lat!"



Ostatni raz pisałem że 

Pamiętam była jeszcze zima 

Że tylko to, no wiesz, liczy się

Że zaufanie to taka czarna świnia 

W dzień jest, w nocy nie ma

      

A miało być tak pięknie 

miało nie wiać w oczy nam

i ociekać szczęściem

miało być "sto lat! sto lat!"

      

A miało być tak pięknie 

miało nie wiać w oczy nam

i ociekać szczęściem

miało być "sto lat! sto lat!".

Miało być tak pięknie 

miał się nam nie kurczyć świat

ale przede wszystkim 

miało być "sto lat! sto lat!"