Znowu wracasz do domu styrana 

Znowu cię widzę na kolanach 

Znów nie pytam gdzieś była 

Skąd żeś wróciła 



Tępo patrzysz po ścianach 

Tępo patrzysz po ścianach 

A ja znikąd sie więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 



Znowu budzisz się rano styrana 

Znowu cię widzę na kolanach 

Znów nie pytam co sie śniło 

Co tam słychać 



Tępo patrzysz po ścianach 

Tępo patrzysz po ścianach 

A ja znikąd się więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Z zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 

Możesz milczeć sobie 



Znikąd sie więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 



Nic mi więcej nie powie 

Niż wzruszone ramię 

I dłonie 

Przestępujące ciało z nogi na nogę 

Możesz milczeć sobie 

Możesz milczeć sobie 

I tak wiemy oboje


nie puszczę cię 

nigdzie sama stąd nie pójdziesz 

zostaniesz tu 

ja będę czekał aż uśniesz 



ale to nie wszystko 



wyspowiadasz się 

jeszcze przed snem chce cię mieć czystą 



ale to nie wszystko 



wydrylujesz śliną mnie 

otoczysz sprężystą łydką 



ale to nie wszystko 



upadniemy razem tak 

jak jeszcze nigdy nisko 



ale to nie wszystko 



bo zanim zgasną resztki dnia 

zanim anioły się przyśnią 

zanim nasze ciała wyschną 



powtórzymy wszystko