Znowu wracasz do domu styrana 

Znowu cię widzę na kolanach 

Znów nie pytam gdzieś była 

Skąd żeś wróciła 



Tępo patrzysz po ścianach 

Tępo patrzysz po ścianach 

A ja znikąd sie więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 



Znowu budzisz się rano styrana 

Znowu cię widzę na kolanach 

Znów nie pytam co sie śniło 

Co tam słychać 



Tępo patrzysz po ścianach 

Tępo patrzysz po ścianach 

A ja znikąd się więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Z zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 

Możesz milczeć sobie 



Znikąd sie więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 



Nic mi więcej nie powie 

Niż wzruszone ramię 

I dłonie 

Przestępujące ciało z nogi na nogę 

Możesz milczeć sobie 

Możesz milczeć sobie 

I tak wiemy oboje


próbuję otworzyć oczy huk rozlepianych powiek wiruje mi w głowie 

powietrze jakieś takie cięższe chłepcę je chłepcę powoli na zewnątrz i do środka 

chyba już pójdę tyłek przymarzł mi do schodka 

pierwsza myśl - o matko boska druga myśl - o ja idiotka 



i znowu zamieszanie na chacie 

i znowu zarzygane żółcią szmaty 

znowu tępa próba żyletki 

znowu wpierdol od taty 



już czwarta rano jak ten czas dziwnie leci 

jeszcze się ziemia trochę przekręci i znowu zaświeci słońce 

o jak mi niedobrze ciągle w głowie słyszę głosy 

rozczochrane myśli odklejone paznokcie połamane włosy 

chyba już pójdę a wcale mi się nie chce 

burdel w mej głowie jak w damskiej torebce 



i znowu…