Znowu wracasz do domu styrana 

Znowu cię widzę na kolanach 

Znów nie pytam gdzieś była 

Skąd żeś wróciła 



Tępo patrzysz po ścianach 

Tępo patrzysz po ścianach 

A ja znikąd sie więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 



Znowu budzisz się rano styrana 

Znowu cię widzę na kolanach 

Znów nie pytam co sie śniło 

Co tam słychać 



Tępo patrzysz po ścianach 

Tępo patrzysz po ścianach 

A ja znikąd się więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Z zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 

Możesz milczeć sobie 



Znikąd sie więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 



Nic mi więcej nie powie 

Niż wzruszone ramię 

I dłonie 

Przestępujące ciało z nogi na nogę 

Możesz milczeć sobie 

Możesz milczeć sobie 

I tak wiemy oboje


Tak się boję o siebie 

Że zostanę sam 

O swój psychiczny stan 



Tak się boję o siebie 

Że zostanę sam 

O swój psychiczny stan 



Tak się boję o siebie 

Skąd to wiedzieć mam 

Co to może się stać 



Bo tyle siebie znam 

Ile z ust twych usłyszę 

Ile obliczę sam z czarnych plam życiorysu 



Bo tyle siebie znam 

Ile z ust twych usłyszę 

Ile obliczę sam z czarnych plam życiorysu 



Bo tyle siebie znam 

Ile z oczu twych wypatrzeć zdołam 

Ile zrozumiem szeptu pod stołem 



Tak sie boję 

Tak sie boję 

Tak sie boję 

Tak sie boję