Tych kilka nocy tych parę dni

kiedy wszystko było tak

Ty byłaś rzeźbą a ja partyzantem

i wiem

że Ty i ja - dalibyśmy się wychłostać

aby mogło tak pozostać



      Nie to miejsce nie ten czas

      To nie tak

      ja nienawidzę jak

      Liczysz myślisz patrzysz ile to już lat



Bo całe nasze życie to

To nie te długie lata a

Tych kilka krótkich dni

i tych parę chwil z których

niby nie wynika nic



Są takie chwile jak sztylety rozrywają duszę w kilka sekund... 

o nie... 



Obrazy w mojej głowie, 

nigdy o nich Ci nie powiem!!! 

To co, to co w potłuczonym szkle... 

Źle! 

Nie wiem ile jeszcze.. 



Kto traci oddech i jest bliżej... 

Serce wiąże supły na tętnicach... 

o tak... 



I wtedy znowu czuję, 

jakbym miał za ciasną skórę, 

patrzę w górę i nie widzę nieba!!! 



Czekam na dzień w którym to co mam rozwali się, nie w blasku gwiazd, 

nie w blasku świec, 

tylko śmiech! 

Jakikolwiek gest-dobry czy zły 

nie warty jest naprawdę nic, naprawdę nic, właśnie tu... 



Ile to już dni jesteś jak kwiat, 

który urósł mi, a z którego świat na mych oczach zrywa płatki... 

Patrząc na Ciebie widzę różę, 

z której ciągle ktoś obrywa płatki, 

o nie... 



To wtedy dziwię się, 

dlaczego nadal chcę zobaczyć jeszcze jeden zachód słońca!!! 



Czekam na dzień w którym to co mam rozwali się, nie w blasku gwiazd, 

nie w blasku świec, 

tylko śmiech! 

Jakikolwiek gest-dobry czy zły 

nie warty jest naprawdę nic, naprawdę nic, właśnie tu... 



Ile to już dni jesteś jak kwiat, 

który urósł mi, a z którego świat na mych oczach zrywa płatki...