Nie interesuj się, nie pytaj się o nic,

Nie zgubimy się!

Nie zbłądzimy, przecież nie ma tu nic

Co by mogło rządzić nami, co by mogło zakazać nam żyć.



I jedno co, musi do nas dojść, 

Co musimy pojąć to to...

Że to nie my,

a to nie my,

to nie my, a oni muszą stąd wyjść.



Oto... czego brak nam obojgu to świat,

w którym nieważne są słowa



Nie interesuj się, nie pytaj się o nic,

Nie zgubimy się!

Nie zbłądzimy, przecież nie ma tu nic

Co by mogło rządzić nami, co by mogło nakazać nam zgnić.



I jedno co, musi do nas dojść, 

Co musimy pojąć to to...

Że to nie my,

a to nie my,

to nie my, a oni muszą stąd wyjść



Oto... czego brak nam obojgu to świat,

w którym nieważne są słowa.



Bo to czego brak nam obojgu to świat, który biegnie od nowa 

i to najpiękniejsze w tym że my nie mamy czego żałować.


Powoli przyzwyczajam się

Do swej nieobecności

Powoli przyzwyczajam się

Do swej bezradności i tak

Czasem sobie myślę że 

Lepiej byłoby gdyby nie było mnie 

A może nie 

A może właśnie mylę się 

I tak sobie myślę że 

Wszystko czego pragnę czego chce

Spala się

Zanim wyciągnę po to ręce 

Spala się

I tylko jedno tylko proszę cie



      Odpocznijmy

      Połóżmy się

      Zapomnijmy



Powoli przyzwyczajam się

Do swej nieobecności

Powoli przyzwyczajam się

Do swej obojętności i tak

Czasem sobie myślę że 

Lepiej byłoby gdyby nie było cię

A może nie 

A może właśnie mylę się 

I tak sobie myślę że 

Wszystko czego pragniesz czego chcesz

Spala się

Zanim wyciągniesz po to ręce 

Spala się

To tylko jedno tylko proszę cię



      Odpocznijmy

      Połóżmy się

      Zapomnijmy