Nie interesuj się, nie pytaj się o nic,

Nie zgubimy się!

Nie zbłądzimy, przecież nie ma tu nic

Co by mogło rządzić nami, co by mogło zakazać nam żyć.



I jedno co, musi do nas dojść, 

Co musimy pojąć to to...

Że to nie my,

a to nie my,

to nie my, a oni muszą stąd wyjść.



Oto... czego brak nam obojgu to świat,

w którym nieważne są słowa



Nie interesuj się, nie pytaj się o nic,

Nie zgubimy się!

Nie zbłądzimy, przecież nie ma tu nic

Co by mogło rządzić nami, co by mogło nakazać nam zgnić.



I jedno co, musi do nas dojść, 

Co musimy pojąć to to...

Że to nie my,

a to nie my,

to nie my, a oni muszą stąd wyjść



Oto... czego brak nam obojgu to świat,

w którym nieważne są słowa.



Bo to czego brak nam obojgu to świat, który biegnie od nowa 

i to najpiękniejsze w tym że my nie mamy czego żałować.


Gdzie bywała najczęściej w jakie chodziła miejsca

Czarny płaszcz nudna twarz chłopięca

Złośliwi mówili na nią piękna



Czarne myśli miewała od samego poczęcia

Łaziła kanałami nie szukała szczęścia

Złośliwi mówili na nią naiwna



Jednym okiem przyglądała się 

Jakie to wszystko brudne i złe

Tak jak i inni miała nadzieję

Że kiedyś wszystko

Poukłada się 



Ilu chłopców już miała i czy była do wzięcia

Ilu kochała i trzymała w objęciach

Złośliwi mówili na nią niewinna



Włosy na głowie rzadsze niż na rękach

Dziury sumienia wypalone w spodenkach

Złośliwi mówili na nią piękna



Jednym okiem przyglądała się...



Teraz cieszy się

Ze wszystko czego miała mniej nie jest potrzebne jej

Teraz cieszy się

Że wszystko czego bała się daleko od niej jest

Śpij spokojnie Piękna